در افراد مبتلا به هراس اجتماعی علایم فیزیولوژیک ممکن است هنگامی که در معرض یک محرک یا حادثه ترسناک قرار می‌گیرند، ‌تشدید یابد و حملات وحشتزدگی را تجربه نمی‌کنند و وقتی یک موقعیت را تهدید کننده می‌بینند،‌ ممکن است برانگیختگی بالایی داشته باشند. هنگامی که فرد مبتلا تصور می‌کند که مورد ارزیابی و دقت دیگران است، ‌علایم جسمانی مثل تپش قلب، عرق‌کردن و لرزش در وی پدیدار می‌شود و به طور کلی برانگیختگی مستقیم عصبی خودکار پدیدار می‌شود. فرضیه‌ای که می‌تواند مطرح باشد این است که سطح برانگیختگی و فعالیت سیستم عصبی خودکار در افراد مبتلا به هراس شدت بیشتری نسبت به افراد بهنجار دارد و یا شاید این افراد توجه بیشتری ‌به این تغییرات نشان دهند (هایمبرگ و همکاران، ۱۹۹۰).

 

در تحقیقی توسط جانسون^[۱۲۳] و همکاران (۱۹۸۲) بر روی ۳۴ فرد مبتلا به هراس اجتماعی انجام شد. نتایج نشان داد که افراد مبتلا به هراس اجتماعی نسبت به تغییرات فیزیولوژیک خود حساسیت بیشتری دارند، تمرکز روی احساس ناراحتی درونی و همراه بودن ترس‌های ناراحت کننده اغلب منجر به افزایش علایم و یا اضطراب‌های طولانی مدت می‌شود. این گونه افراد اعتقاد دارند که دیگران به علایم فیزیولوژیک آن توجه می‌کنند و به همین دلیل از موقعیت‌های ارزیابی‌کننده اجتماعی اجتناب می‌نمایند. آمیز^[۱۲۴] و همکاران (۱۹۸۳) گزارش دادند که افراد مبتلا به هراس اجتماعی علایم قابل مشاهده بیشتری را در برانگیختگی فیزیولوژیکی خود تجربه می‌نمایند (به نقل از نجاریان و همکاران، ۱۳۷۵).

 

بعد رفتاری

 

در الگوی سه سیستمی، جزء رفتاری به قسمت عمده رفتاری و با اجتناب واقعی از موقعیت هراس‌آور اطلاق می‌شود. شخص که کار او نیاز به صحبت کردن در جلوی یک جمع کوچک و یا بزرگ را دارد، اجتناب طولانی ممکن است منجر به عدم پیشرفت یا از دست دادن شغل شود. فردی که اضطراب بالایی را در بسیاری از موقعیت‌های اجتماعی تجربه می‌کند، ‌احتمال دارد که در نتیجه چنین اجتناب‌‌هایی منزوی شده و افسرده گردد. بعضی از افراد مضطرب اجتماعی ممکن است رفتار اجتنابی کمتری نشان دهند، اما در موقعیت‌های خاص باعث ناراحتی شدید در آن‌ ها می‌شود. در این موارد، میل شدید به اجتناب دیده می‌شود، اگرچه اجتناب رفتاری ممکن است باعث کاهش اضطراب شود، ‌اما در نتیجه باعث می‌شود که فرد خود را همواره مورد شماتت قرار داده و احساس گناه نماید. رفتارهای کلامی و غیر کلامی که به وسیله افراد اضطراب اجتماعی در موقعیت‌های ترس‌آور نشان داده می‌شود نیاز به آزمایش دارد. به طور مثال، مهارت‌های اجتماعی در افرادی که دارای اضطراب اجتماعی بالا هستند به طور معناداری کمتر از افرادی است که اضطراب اجتماعی پایین دارند (چو و هاریسون، ۲۰۰۷).

 

از سوی دیگر، افراد مبتلا به هراس اجتماعی ممکن است دارای مهارت‌های لازم باشند، اما نتوانند در موقعیت‌های خاص رفتار مناسب از خود نشان دهند. افراد مبتلا به هراس اجتماعی به دلیل اشتغال ذهنی که با ترس‌هایشان دارند قادر نیستند که مهارت‌های خود را به طور کفایت‌آمیزی نشان دهند (هایمبرگ و همکاران، ۱۹۹۰).

 

بعد شناختی

 

مؤلفه شناختی هراس اجتماعی،‌ ادراک ذهنی افراد از حوادث ترس‌آور را منعکس می‌سازد که شامل عکس‌العمل‌های پیش‌بینی‌کننده و ارزیابی پس از انجام یک رفتار می‌باشد. در تحقیقی که توسط بلک‌برن (۱۹۷۷) انجام شد پیشنهاد گردید که الگوهای هراس اجتماعی و اجتناب ممکن است به عوامل زیر بستگی دارد:

 

• • گفتار درونی^[۱۲۵] از عبارت‌هایی که فرد با خود بیان می‌کند و جنبه ناتوان کننده دارد.

 

• • ارزیابی بیش از حد منفی ‌در مورد انجام رفتارهای اجتماعی.

 

• • • داشتن معیارهای بالا برای انجام امور.

  

 

• • توجه انتخابی^[۱۲۶] و حافظه برای اطلاعات منفی ‌در مورد شخص ‌یا رفتار انجام‌ شده به وسیله یک شخص.

 

• یک الگوی آسیب شناختی از اسناد ‌در مورد علل موفقیت و شکست‌های اجتماعی.

در تحقیق‌هایی که توسط کاسیوپ و مرلوزی^[۱۲۷] (۱۹۷۹) و گلاس^[۱۲۸] و همکاران (۱۹۸۲) انجام شد، مشاهده گردید که افراد مبتلا به هراس اجتماعی عبارت‌های خود بیانی منفی بیشتری را نسبت به افراد عادی به کار می‌برند. این عبارت‌های خودبیانی اگر باعث سهولت در انجام یک امر شوند به عنوان مثبت و اگر تأثیر بازدارنده داشته باشد به عنوان منفی تعریف می‌شود.

 

همچنین، افراد مبتلا دارای احساس ‌خودکفایی پایین هستند، این گونه افراد خود را ضعیف می‌پندارند. برای مثال، شخص ممکن است عملکرد خود را ضعیف ارزیابی کند، زیرا آن‌ ها به طور آشکار ضعیف به نظر می‌رسند و یا این‌که معیارهای او بسیار سخت‌گیرانه و غیرقابل دسترس باشد (هایمبرگ و همکاران، ۱۹۹۱). در تحقیق دیگری که توسط آبانیون^[۱۲۹] (۱۹۷۷) انجام شد مشخص گردید که افراد مبتلا به هراس اجتماعی پسخوراندها را به صورت کاملاً منفی ارزیابی می‌کنند. بلک‌برن و بیشاپ ( ۱۹۸۳) هراس اجتماعی را در نتیجه نحوه پیش‌بینی و یا ارزیابی شخص در موقعیت‌های اجتماعی دانسته‌اند. زمانی که شخص هدفش ایجاد یک تأثیر خاص روی دیگران است، ‌‌بنابرین‏ نگران است که روی ارزیابی کننده ها چه تأثیری خواهد گذاشت. همچنین، کاهن^[۱۳۰] (۲۰۰۳) اظهار داشته که ارزیابی فرد از رویدادهای استرس‌زا و عوامل تهدید کننده منجر به پاسخ‌های گرایش یا اجتنابی می‌شود. یک ارزیابی مثبت باعث می‌شود که پاسخ گرایش وجود داشته باشد و یک ارزیابی منفی منجر به رفتار اجتنابی به ‌عنوان یک روش انطباقی می‌شود.

 

الگوی شناختی اختلال هراس اجتماعی

 

الگوهای شناختی که برای توضیح اختلال‌های اضطرابی مختلف استفاده می‌شود، ویژگی‌های مشترکی دارند: نخست فرض بر این است که افراد در واکنش به محرک‌های خاصی مضطرب می‌شوند، زیرا آن‌ ها این محرک‌ها را بسیار خطرناک‌تر از آن چه واقعاً‌ هستند، تعبیر می‌کنند. دوم آن‌ که، این تعبیرهای غیرواقع‌نگرانه ‌به این دلیل تداوم می‌یابند که بیماران برای جلوگیری از وقایع ترسناک، درگیر راهبردهای شناختی ـ رفتاری می‌شوند. از آن‌جا که این ترس‌ها غیر واقع نگرانه هستند، اثر عمده این راهبردها پیشگیری از رد کردن باورهای منفی آن‌هاست. سوم این‌که، در بسیاری از اختلال‌های اضطرابی علایم اضطراب منابعی برای درک خطر هستند که یک سری چرخه‌های معیوب را تولید می‌کنند، چرخه‌های معیوبی که سهم فراتری در تداوم اختلال دارند (کلارک و ولز، ۱۹۹۵؛ به نقل از قرچه داغی، ۱۳۶۹).

 

 

ثالثاً – عده­ای دیگر درصدد توجیه روایت برآمده و اظهار داشته اند: ممکن است مستی زن به درجه­ای نبوده که رافع قصد باشد، بلکه تنها رافع رضایت وی به مفاد عقد بوده، به همین دلیل با تنفیذ وی تصحیح می­گردد (علامه حلی، ۱۴۱۲ق ، ج۷ : ۱۳۱ ).

 

رابعاً – احتمال دیگری که ‌می‌توان ذکر کرد این است: عقدی که در حالت مستی خوانده شد، فاقد اثر است، ولی وقتی زن پس از افاقه به میل خود نزد مرد ماند، این ماندن به رضایت خود وی و با قصد زوجیت بوده، در نتیجه نوعی نکاح معاطاتی میان زن و مرد منعقد گردیده و از همین زمان منشأ اثر است و رابطه وی با آن مرد تا قبل از افاقه و رضایت بر زوجیت، از مصادیق وطی به شبهه بوده است. بدین ترتیب ممکن است، مقصود امام از عبارت «إذا أقامت معه بعد ما أفاقت فهو رضاها» همین مسأله باشد.

 

همان‌ طور که اشاره شد روایت فوق صحیحه است و اگر احتمال اخیر صحیح باشد، این روایت می ­تواند دلیل بر مشروعیت نکاح معاطاتی باشد. امتیاز احتمال اخیر این است که به روایت صحیحه عمل شده و قاعده عدم اعتبار عقد سکران نیز نقض نگردیده است. مطابق این احتمال، کلمه «ذلک» در سخن راوی به عقد در حال مستی اشاره ندارد، بلکه مقصود عقد معاطاتی پس از افاقه است. ولی دلالت روایت فوق بر احتمال اخیر یا احتمال­های ذکر شده چندان واضح نیست و به همین دلیل روایت از حیث دلالت اجمال دارد (خوانساری، ۱۳۵۵ق ، ج۴ : ۱۲۵).

 

بدین ترتیب روایاتی که ممکن است بر صحت نکاح معاطاتی دلالت خاصی داشته باشند، هیچ­کدام قابل اعتماد نمی­باشند. در نتیجه عمده دلیل صحت نکاح معاطاتی همان عمومات آیه­های لزوم وفای به عقد و عهد است . ( سید بنابی ، ۱۳۹۰ : ۱۰۲ )

 

۳-۲-۱-۲- بررسی دیدگاه طرفداران عدم جواز نکاح معاطاتی

 

در مقابل گروهی که حامی صحت نکاح معاطاتی می‌باشند، افرادی قرار دارند که، بر این عقیده می‌باشند که برای صحت نکاح حتماً باید صیغه جاری گردد، در غیر این صورت نکاح باطل خواهد بود .پیروان لزوم اجرای صیغه در عقد نکاح، برای اثبات ادعای خویش به دلایلی از جمله؛ آیات، روایات و اجماع و سیره مسلمین استناد نموده اند که در ذیل به بررسی هر یک از آنان خواهیم پرداخت .

 

۳-۲-۱-۲-۱- آیات

 

از جمله آیاتی که مورد استناد طرفداران این گروه قرار گرفته است، آیه ۲۰ و ۲۱ سوره مبارکه نساء می‌باشد، در این آیات آمده است^[۱۱] : « و اگر تصمیم گرفتید که همسر دیگری به جای همسر خود انتخاب کنید و مال فراوانی (به عنوان مهر) به او پرداخته‏اید، چیزی از آن را نگیرید؛ آیا برای باز پس گرفتن مهر زنان، متوسل به تهمت و گناه آشکار می­‏شوید؟ و چگونه آن را باز پس می­‏گیرید، در حالی که شما با یکدیگر تماس و آمیزش کامل داشته‏اید و (از این گذشته) آن ها (هنگام ازدواج) پیمان محکمی ( یعنی عقد زوجیت ) از شما گرفته‏اند؟ »

 

برید بن معاویه عجلی» می­گوید: از امام باقر (ع) راجع به تفسیر عبارت «و أخذن منکم میثاقاً غلیظاً» پرسیدم امام فرمود:

 

«المیثاق هی الکلمه الّتی عقد بها النّکاح» (کلینی، ۱۳۶۵ ، ج۵ ،۵۶۱ و حرّ عاملی، ۱۴۰۹ق ، ج۲۰ : ۲۶۲ ). میثاق همان کلمه­ای است که با آن نکاح واقع می­ شود.

 

برید بن معاویه عجلی از اصحاب اجماع و از بزرگان به شمار می ­آید و به همین دلیل، روایتی که او نقل ‌کرده‌است، معتبر ‌می‌باشد. آیت­الله خویی از کسانی است که روایت برید را دلیل بر لزوم صیغه در عقد نکاح دانسته و می­نویسد: این روایت بر اعتبار لفظ و نیز عدم کفایت رضایت قلبی، بلکه بر عدم کفایت تلفظ به غیر الفاظ معین دلالت واضحی دارد (خویی، بی­تا، ج۳۳ ، ۱۲۹). مرحوم نراقی ترجیح داده است روایت فوق را مؤیّد لزوم صیغه بنامد (نراقی، ۱۴۱۵ق ، ج۱۶، ۸۴) البته ارزش اثباتی آن کمتر است . ولی گروهی دیگر از فقها در دلالت روایت فوق بر مورد بحث اشکال کرده و اظهار داشته اند: آیه فوق نافی اعتبار نکاح معاطاتی نیست. زیرا آیه با توجه به تفـسیر ذکر شـده، مـورد متـعارف و شایـع را بیـان مـی­نـماید (شبـیری زنجـانی، ۱۴۱۹) به تعبیر دیگر آیه حداکثر درستی نکاح با صیغه را اثبات می­ نماید و این مستلزم بی اعتباری نکاح بدون صیغه نمی ­باشد. بدین ترتیب روایت برید دلالتی بر موضوع بحث ندارد . (مکارم شیرازی، ۱۴۲۵ : ۸ )

 

۳-۲-۱-۲-۲- روایت

 

مخالفان نکاح معاطاتی در اثبات دیدگاه خود، به روایتی از امام صادق(ع) استناد کرده‌اند. ابان بن تغلب می‌گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم: اگر خواستم زنی را به نکاح موقت درآورم، چه بگویم؟ امام در پاسخ فرمود:^[۱۲] « بگو تو را به نکاح موقت درآوردم بر کتاب خدا و سنت پیامبر او…، اگر گفت بله، پس رضایت داد و او همسر تو است و تو سزاوارترین مردم بر او هستی.» ( حر عاملی ، ۱۴۰۹ ق ، ج ۲۱ : ۴۳ )

 

برخی از فقها درباره چنین روایاتی بر این باورند که وقتى از این روایات اعتبار لفظ در باب متعه و عقد موقت استفاده شود، ‌به طریق اولی در باب عقد دایم، لفظ براى انشاء عقد معتبر است؛ چون نکاح دایم همیشگى است، اما نکاح منقطع، موقت است. ( خویی ، بی تا ، ج ۲ : ۱۲۹ )

 

به اعتقاد برخی دیگر، استفاده اولویت در این‌جا مشکل است؛ زیرا در باب عقد موقت، قیود و مقرراتى وجود دارد که آن قیود در باب نکاح دایم نیست؛ مثلاً در باب عقد دایم اگر مهر تعیین نشد، عقد باطل نیست، اما در عقد منقطع، تعیین مهر شرط صحت عقد است و اگر مهر تعیین نشود، عقد باطل است. ‌بنابرین‏ تعدى از عقد موقت به عقد دایم، نمى‌توان کرد؛ پس این روایات نیز دلیل مناسبی نیست. ( شبیری زنجانی ، ۱۴۱۹ ق ، ج ۹ ، ۳۱۱۰ ).

 

روایت دیگری که در این باب مطرح بوده و مورد استناد واقع شده است، روایت خالد بن الحجاج می‌باشد که در این باره نقل می‌کند که به امام صادق (ع) گفتـم: مـردی می ­آید و می­گوید: این پارچه را بخر و به تو چنین و چنان سود می­دهم. امام فرمود: آیا اینطور نیست که اگر خواست ترک می­ کند و اگر خواست ‌می‌گیرد؟ گفتم: آری، چنین است. امام فرمود: ^[۱۳]«مانعی ندارد، همانا این کلام است که حلال می­ کند و این کلام است که حرام می­ نماید . » ( طوسی ، ۱۳۶۵ه.ق ، ج۷ ، ۵۰ )

 

نحوه استدلال به روایت فوق آن است که امام در این روایت کلام را محلِّل و محرِّم نامیده است و با توجه به کلمه «انّما»، در روایت حصر معلوم می­ شود. در نتیجه فقط کلام است که محلّ و محرّم است و غـیر آن اثری ندارد. از سوی دیگر اگر چه صدر روایت ناظر به باب بیع است، ولی ذیل آن قاعده کلی به دست می­دهد. ‌بنابرین‏ مفاد آن مـبیِّن یک قاعـده کلی است و در تمامی عقود و ایقاعات از جمله عقد نکاح جریان می­یابد. در نتیجه معاطات در عقود و از جمله عقد نکاح فاقد اثر است (حسینی مراغی ، ۱۳۹۳: ج ۱, ۱۶۵).

 

۴-۲-۱- مشخصات جمعیت شناختی

 

مشخصات جمعیت شناختی نمونه مورد پژوهش شامل جنسیت، وضعیت تاهل و سن ، مورد پژوهش است که به شکل جدول و نمودار ارائه شده است.

 

۴-۲-۱-۱-جنسیت

 

جدول شماره ۴-۱ : توزیع فراوانی جنسیت نمونه مورد پژوهش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جنسیت فراوانی درصد زن ۲۱۰ ۵۶% مرد ۱۶۲ ۴۴% مجموع ۳۷۲ ۱۰۰%

جدول بالا نشان می‌دهد که از مجموع ۳۷۲ نفر نمونه مورد پژوهش تعداد ۲۱۰نفر معادل ۵۶% زن و تعداد ۱۶۲نفر معادل۴۴% نیز مرد هستند.

 

نمودار شماره ۴-۱ : توزیع درصد فراوانی جنسیت نمونه مورد پژوهش

 

۴-۲-۱-۲-وضعیت تأهل

 

جدول شماره ۴-۲ : توزیع فراوانی وضعیت تاهل نمونه مورد پژوهش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

وضعیت تاهل فراوانی درصد متاهل ۲۲۷ ۶۱% مجرد ۱۴۵ ۳۹% مجموع ۳۷۲ ۱۰۰%

جدول بالا نشان می‌دهد که از مجموع ۳۷۲ نفر، نمونه مورد پژوهش تعداد ۲۲۷نفر معادل ۶۱% متاهل و تعداد ۱۴۵ نفر معادل ۳۹% مجرد می‌باشند.

 

نمودار شماره ۴-۲: توزیع درصد فراوانی وضعیت تاهل افراد نمونه مورد پژوهش

 

۴-۲-۱-۳-سن

 

جدول شماره ۴-۳ : توزیع فراوانی سن نمونه مورد پژوهش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سن فراوانی درصد ۱۸سال ۱۰۱ ۲۷% ۱۹سال ۹۰ ۲۴% ۲۰سال ۹۷ ۲۶% ۲۱وبالاتر ۸۴ ۲۳% مجموع ۳۷۲ ۱۰۰%

جدول ۴-۲ نشان می‌دهد که از مجموع ۳۷۲نفر نمونه مورد پژوهش تعداد ۱۰۱نفر معادل ۲۷% در گروه سنی ۱۸ سال، تعداد ۹۰نفر معادل ۲۴% در گروه سنی ۱۹ سال و تعداد ۹۷نفر معادل ۲۶% نیز در گروه سنی ۲۰ و تعداد۸۴ نفر معادل ۲۳% در گروه سنی ۲۱سال و بالاتر قرار دارند.

 

نمودار شماره ۴-۲ : توزیع درصد فراوانی سن نمونه مورد پژوهش

 

۴-۳- نتایج

 

نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد؛ نتیجه سوال اول :که بین هوش هیجانی و بهزیستی روانشناختی رابطه معناداری وجود دارد.( ۷۰/=r ) و همان‌ طور که مشاهده می کنید هوش هیجانی بیشترین رابطه را با بهزیستی روانشناختی پیش‌بینی می‌کند. و در سطح ۰۰۱/ بسیار معنادار است و پیش‌بینی بالایی را با متغیر ملاک نشان می‌دهد. همچنین مؤلفه‌ دیگر در رابطه هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی نشان داد که هوش معنوی رابطه ضعیفی با بهزیستی روانشناختی دارد. ( ۰۴۰/= r) . در دیگر مؤلفه‌ مورد بررسی ،در نتایج تجزیه و تحلیل رابطه هوش اجتماعی با بهزیستی روانشناختی ، نشان داد که رابطه معناداری بین هوش اجتماعی و بهزیستی روانشناختی وجود دارد(۳۵۷/ =r ).که این رابطه در سطح ۰۰۱/. معنادار است .

 

برای تحلیل داده ها و آزمودن فرضیه اول پژوهش ، ابتدا نتایج آزمون رگرسیون چند گانه برای به دست آوردن رابطه هوش هیجانی و بهزیستی روانشناختی محاسبه شد. در جدول زیر خلاصه نتیجه میزان همبستگی هوش هیجانی با بهزیستی روانشناختی را نشان می‌دهد.

 

جدول شماره(۴-۴) ضریب همبستگی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر ضریب همبستگی ضریب تعیین ضریب تعدیل شده هوش هیجانی ۷۰۳% ۴۹۴% ۴۹۲%

 

جدول شماره(۴-۵) نتایج تحلیل رگرسیون چند گانه بین هوش هیجانی و بهزیستی روانشناختی.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

. مجموع مجذورات درجه آزادی میانگین مجذورات F P رگرسیون ۴۳۱/۱۰۱۲۳۰ ۱ ۴۳/۱۰۱۲۳۰ ۲۵۵/۳۳۹ ۰۰۱/ باقیمانده ۷۹/۱۰۳۸۳۹ ۳۴۸ ۳۹۰/۲۹۸ مجموع ۲۲/۲۰۵۰۷۰ ۳۴۹

 

جدول شماره(۴-۶) نتایج ضرایب رگرسیون بین هوش هیجانی و بهزیستی روانشناختی.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر beta T p هوش هیجانی ۷۰۳/ ۴۱۹/۱۸ ۰۰۱/

همان‌ طور که در جدول شماره (۴-۶)مشاهده می کنید از لحاظ آماری مؤلفه‌ هوش هیجانی دارای وزن بتای مثبت برابر با ۷۰۳/ می‌باشد.

 

جدول شماره(۴-۷) نتایج همبستگی بین هوش هیجانی و بهزیستی روانشناختی

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر ضریب همبستگی سطح معناداری هوش هیجانی ۷۰۳/ ۰۰۱/

جدول شماره (۴-۷)نشان می‌دهد که ضریب همبستگی محاسبه شده بین هوش هیجانی و بهزیستی روانشناختی برابر ۷۰۳/ است. ‌بنابرین‏ همبستگی در سطح ۰۱/ معنادار و مثبت بوده و هر چقدر هوش هیجانی افراد بالاتر باشد میزان بهزیستی روانشناختی بالاتر است.

 

برای تحلیل داده ها و آزمودن فرضیه دوم پژوهش ، نتیجه آزمون رگرسیون چند گانه برای به دست آوردن رابطه هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی محاسبه شد. در جدول زیر خلاصه نتیجه میزان همبستگی هوش معنوی با بهزیستی روانشناختی را نشان می‌دهد.

 

جدول شماره(۴-۸)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر ضریب همبستگی ضریب تعیین ضریب تعدیل شده هوش معنوی ۰۴۰% ۰۰۲% ۰۰۱%

 

جدول شماره (۴-۹) نتایج تحلیل رگرسیون چند گانه بین هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

. مجموع مجذورات درجه آزادی میانگین مجذورات F P رگرسیون ۹۱۸/۳۲۸ ۱ ۹۱۸/۳۲۸ ۵۵۹/ ۴۵۵/ باقیمانده ۳۰/۲۰۴۷۴۱ ۳۴۸ ۳۳۷/۵۸۸ مجموع ۲۲/۲۰۵۰۷۰ ۳۴۹

 

جدول شماره(۴-۱۰) نتایج ضرایب رگرسیون بین هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر beta T p هوش معنوی ۰۴۰/ ۷۴۸/ ۴۵۵/

همان‌ طور که در جدول شماره (۴-۱۰)مشاهده می کنید از لحاظ آماری مؤلفه‌ هوش معنوی دارای وزن بتای پایینی برابر با ۰۴۰/ می‌باشد.

 

جدول شماره(۴-۱۱) نتایج همبستگی بین هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر ضریب همبستگی سطح معناداری هوش معنوی ۰۴۰/ ۴۵۵/

جدول شماره (۴-۱۱)نشان می‌دهد که ضریب همبستگی محاسبه شده بین هوش معنوی و بهزیستی روانشناختی برابر ۰۴۰/ است. ‌بنابرین‏ همبستگی معنادار نیست . و این متغیر،۰ متغیر ملاک را پیش‌بینی نمی کند.

 

برای تحلیل داده ها و آزمودن فرضیه سوم پژوهش ، نتیجه آزمون رگرسیون چند گانه برای به دست آوردن رابطه هوش اجتماعی و بهزیستی روانشناختی محاسبه شد. در جدول زیر خلاصه نتیجه میزان همبستگی هوش اجتماعی با بهزیستی روانشناختی را نشان می‌دهد.

 

جدول شماره(۴-۱۲)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر ضریب همبستگی ضریب تعیین ضریب تعدیل شده هوش اجتماعی ۳۵۷% ۱۲۸% ۱۲۵%